دلم گرفته

نمی دونم حکمت زندگی و مرگ آدم ها چیه. 

اون هایی که خیلی آدم های بدی هستند و همه اطرافیانشون و زجر میدن صحیح و سالم زنده هستند و روز به روز شاداب تر اونوقت آدم هایی که جز خوبی هیچ رد پایی از خودشون به جا نمی ذارند خیلی زود می میرند . 

امروز خبر فوت یه آدم خیلی خوب ، یه همسایه قدیمی که دوست مادربزرگم بود و شنیدم و از ته قلبم ناراحتم. هم برای اینکه آدم خوبی بودبرای همه اطرافیانش هم برای بچه هاش که چجوری میخوان این غم و تحمل کنند 

کاش آدم ها تا زنده هستند قدر همدیگه رو بدونن و به هم بدی نکنند که زمان مرگشون چهار نفر به خوبی ازشون یاد کنند نه اینکه بگن خوب شد فلانی مرد .....

پ.ن : چند روزی هست تو این بی اینترنتی دوباره رو آوردم به دیدن سریال های کره ای و دارم وینچنزو رو نگاه می کنم.  یه دیالوگ خوبی داشت نقش منفی داستان که به نظرم قابل تامل هست و شاید بد نباشه شما هم در موردش فکر کنید : 

"خدا از زجر کشیدن مردم لذت میبره ، وقتی که یه جایی قایم شده و بعد چند تا لحظه خوب بهشون میده تا توهم این و بهشون بده که دنیا ارزش زندگی کردن و داره"