روزمرگی های من

دلیل اینکه این مدت کم پیدا بودم این که یه جایی برای کارآموزی رفتم و تو یه رشته جدید وارد شدم و برای اینکه بتونم خودم و با محیط کار وفق بدم نیاز دارم زمان بیشتری روی کارم متمرکز باشم. نبود اینترنت هم باعث شده ناچارا همه چیز و دستی پیدا کنم در حالیکه قبلا با گوگل کردن دو دقیقه ای جواب همه سوالاتم و پیدا می کردم. حالا شاید بعدا در یه فرصت بهتر نوشتم کارم چیه نه برای آگاهی شما برای اینکه خودم یادم بمونه از کجا و چجوری شروع کردم. 

امروز فرصت شد بعد چند روز به وبلاگ های دوستان سر بزنم و چقدر خوشحال شدم از خوندن مطالب خوبشون، خصوصا ندا که یه تقویم ایرانی طراحی کرده و توصیه می کنم حتما حتما دانلود کنید و استفاده کنید. این هم لینکش برای دانلود . مرسی ندا 

https://mosafer-9891.blogsky.com/1404/12/18/post-791/%d8%aa%d9%82%d9%88%db%8c%d9%85 

خیلی سعی می کنم مودب باشم

در نبود توییتر و اینستاگرام و فیس بوک دیگه ناچارا هر چی به ذهنم میرسه و مجبورم اینجا بنویسم مثل خیلی از شما اون هم فقط برای اینکه کمی از این افکار آشفتم کم بشه و سبک بشم. خیلی سعی کردم حرف نزنم و توجه نشون ندم ولی انگاری نمیشه. 

واقعا یه سری عقل ندارن راحتن ، جنگ و غیر جنگ نداره در هر شرایطی ثابت می کنند این بی عقلیشون رو. صد رحمت به پلانکتون ، اگرچه که اینا با این هوش فوق العاده ای که دارند احتمالا نمیدونن پلانکتون چه موجودی هست چه برسه به اینکه بدونن میزان هوشش چقدره .

روز ششم جنگ ، ایران

به تقویم نگاه می کنم ، چه زمستانی بود امسال و چه چیزهایی تجربه کردیم. همیشه برای من متولد زمستون این فصل بهترین بود چون عاشق سرما هستم ولی این روزها حتی برام گرم یا سرد بودن هوا هم فرقی نداره.

همیشه در روزهای آخر سال مردم فقط به فکر خرید عید بودند و شهر جنب و جوش داشت ولی الان با چیزهایی که گذروندیم و در کنارش مشکلات اقتصادی هر چیزی میشه دید جز نزدیک شدن به نوروز. 

اگر چه که از نظر خیلی ها امسال عید نداریم و قطعا هم از ته دل شاد نیستیم ولی به نظرم باید نوروز و پاس بداریم چون مهم ترین آیین ایرانی هست. سال ها از بیرون و داخل تلاش کردند که آیین های ایرانی و پاک کنند ، اگه واقعا یه وطن پرست هستید و دوست دارید آیندگان از شما به نیکی یاد کنند پس هر جوری که خودتون می دونید باید این آیین و حفظ کنید هر چند کوچک. شاید بگید چه دل خوشی داری که تو شرایط جنگی داری در این مورد حرف میزنی ولی باید بگم نه اتفاقا دلم خوش نیست و قلبم پر از درد هست منتهی نمی تونم چشمم رو روی واقعیت ببندم ۰

تو یه سری شبکه ها این روزها حرف هایی می شنوم که عده ای دنبال تیکه پاره شدن زودتر ایران و برداشتن سهم خودشون از این خاک هستند انگاری که ایران یه تیکه پارچه هست که هر کدوم یه متر ازش و بردارند و به دلخواه خودشون لباس بدوزند ولی تا زمانی ایران و ایرانی هست به هدفشون نمیرسن. 

هر ایرانی که قلبش برای این خاک می تپه تا آخرین قطره خونش نمیذاره این خاک نابود بشه و اسم ایران پاک بشه. 

به امید روزهای روشن

بی اینترنتی

روز چندم جنگ و دوباره قطع شدن ارتبط جهانی. این دسترسی نداشتن به اینترنت برای من و خیلی آدم های مثل من واقعا کشنده هست‌ حتی اگه بنویسم چرا قطعا خیلی ها دلیلش و درک نمی کنند چون در شرایط مشابه ما نیستند. 

تنها آرزوم این این روزها رو همتون به سلامت در کنار خانواده هاتون بگذرونید و دعا کنید خانواده من هم در سلامت باشند. من حاضرم خودم درد بکشم ولی اطرافیانم هیچ صدمه ای نبینند ، شاید از نظر شما این نشونه ضعف باشه یا حتی مسخره به نظر بیاد ولی واقعیت زندگی من همیشه همین بوده و هست چون واقعا آدم وابسته به خانواده ای هستم . 

به امید روزهای روشن و پر نور. تا اون روز خیلی مراقب خودتون باشید  

دوباره جنگ ، دوباره ناآرامی ...

دوباره داریم جنگ رو تجربه می کنیم. بعضی روزها دوست دارم فکر کنم تو جایی غیر از خاورمیانه زندگی می کنیم که حقیقت مثل پتک میخوره تو سرم.

امیدوارم هر جایی هستید در کنار خانوادتون سلامت و در آرامش باشید